Choroba beri beri

Choroba beri-beri – przebieg, objawy, leczenie

Układ nerwowy

Choroba beri beri to schorzenie, którego przyczyną jest skrajny niedobór tiaminy, czyli witaminy B1. Witamina B1 pełni w organizmie liczne funkcje, takie jak przemiana węglowodanów, kontrola funkcjonowania układu nerwowego i wydzielania hormonów, takich jak insulina, hormony tarczycy i hormony płciowe. Niedobór tiaminy może doprowadzić do nieodwracalnych zmian w organizmie, a w skrajnych przypadkach nawet zakończyć się śmiercią.

Choroba beri beri: przebieg

Na wczesnym etapie choroby pacjent odczuwa ciągłe zmęczenie, drażliwość, dyskomfort w jamie brzusznej czy brak apetytu. W późniejszej fazie można wyróżnić dwa podtypy choroby: mokry i suchy.

Mokre beri-beri dotyka przede wszystkim układu sercowo-naczyniowego, prowadząc nawet do trwałej niewydolności mięśnia sercowego, zaś suche beri-beri – wpływa na układ nerwowy, wywołując umiarkowane objawy nerwowe, które z czasem mogą przerodzić się w całkowity paraliż mięśni i doprowadzić do śpiączki. Beri-beri występuje niekiedy u niemowląt i daje wówczas niejednorodne objawy, przez co niektórzy wyróżniają także podtyp niemowlęcy. Przez opisaniem choroby niedobór tiaminy był przez setki lat przyczyną śmierci setek osób na całym świecie. Najczęstszą przyczyną choroby jest dieta pozbawiona wymaganej ilości witaminy B1, nadużywanie alkoholu czy bulimia.

Objawy mokrego beri-beri

W tej postaci choroby przeważają objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego. Zalicza się do nich:

  • przyspieszona praca serca,
  • bolesność i obrzęk dolnych kończyn,
  • duszności,
  • gorączka,
  • niedociśnienie,
  • wysięk w opłucnej (gromadzenie się płynów między płucami a klatką piersiową).

Nieleczona postać mokra choroby beri-beri może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak trwała niewydolność mięśnia sercowego czy niewydolność wielonarządowa.

Objawy suchego beri-beri

Sucha postać choroby dotyka przede wszystkim układu nerwowego, powodując objawy, takie jak:

  • osłabienie i ból mięśni,
  • oczopląs (mimowolne ruchy gałek ocznych),
  • mrowienie dłoni i stóp,
  • zaburzenia pamięci i koncentracji,
  • problemy z mówieniem,
  • porażenie i zanik mięśni,
  • całkowity paraliż mięśni,
  • utrata przytomności i śpiączka.

Paraliż mięśni i utrata przytomności są późnymi objawami choroby, które występują tylko wtedy, jeśli dotychczas beri-beri nie było leczone. Na tym etapie choroba może prowadzić do trwałych zmian w obrębie układu nerwowego czy nawet śmierci.

Choroba beri beri: leczenie

Chorobie tej lepiej zapobiegać, niż leczyć, zwracając uwagę na ilość przyjmowanej w diecie tiaminy. Jej przewlekły niedobór może bowiem sprzyjać wystąpieniu innych groźnych powikłań zdrowotnych, takich jak miażdżyca naczyń krwionośnych, nowotwory, choroba Parkinsona i choroba Alzheimera.

Leczenie beri-beri polega przede wszystkim na suplementacji witaminy B1, którą chory dostarcza organizmowi dzięki zbilansowanej diecie i preparatom witaminowym, podawanym doustnie lub domięśniowo. Przez kilka dni podaje się domięśniowo dużą dawkę preparatu dostarczającego organizmowi tiaminy, a dalsza terapia prowadzona doustnie jest aż do całkowitego ustąpienia objawów chorobowych. W łagodniejszych przypadkach lek podawany jest wyłącznie doustnie.

Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o