Choroba Heinego-Medina - Polio

Choroba Heinego-Medina (polio)

Choroby zakaźne

Choroba Heinego Medina to bardzo niebezpieczna, ostra choroba zakaźna, za występowanie której odpowiada wirus o nazwie polio. Schorzenie to po raz pierwszy zostało opisane w XIX wieku. Dziś najczęściej spotykane jest ono na biedniejszych terenach Azji i Afryki, gdzie nie ma dostępu do szczepionek, a dodatkowo poziom czystości (choćby wody) pozostawia wiele do życzenia. W Europie – głównie dzięki działaniom profilaktycznym w postaci szczepień – choroba praktycznie nie występuje.

Choroba Heinego Medina nazywana jest zamiennie także ostrym nagminnym porażeniem dziecięcym, paraliżem dziecięcym lub po prosu polio. Główną jej przyczyną jest wirus, który przedostaje się do organizmu człowieka układem pokarmowym po uprzednim kontakcie z zanieczyszczoną żywnością bądź fekaliami. Można więc powiedzieć, że podstawowym powodem zachorowań są w tym przypadku niedostateczne zasady higieny. Po zakażeniu okres wylęgania i namnażania wirusa wynosi około 10 dni. Brak wyprodukowania przez organizm zwalczających go przeciwciał powoduje przedostanie się polio do krwiobiegu i do węzłów chłonnych. W dalszej kolejności zostaje zaatakowany układ nerwowy. Choroba Heinego Medina doprowadza również do porażeń nerwów obwodowych. Jej najczęstszymi ofiarami są dzieci, które nie ukończyły jeszcze piątego roku życia.

Choroba Heinego Medina: objawy

Objawy choroby Heinego Medina to szereg symptomów, które zależą od formy schorzenia. Można tu wyróżnić następujące postaci:

  1. typ choroby bezobjawowy;
  2. postać nieporażenna (zakażenie poronne, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych);
  3. postać porażenna – rzadko występującą (zaledwie 1% przypadków), pojawia się w wersji:
    – rdzeniowej (osłabia głównie mięśnie nóg, rąk, układu oddechowego i tułowia),
    – opuszkowej (najczęściej spotykana u osób dorosłych, atakuje nerwy w czaszce, ośrodki w rdzeniu przedłużonym oraz układ krążenia i oddechowy),
    – opuszkowo-rdzeniowej (porażony zostaje rdzeń kręgowy i podstawa mózgu);
  4. zapalenie mózgu – rzadko występuje, jednak zwykle kończy się śmiercią;
  5. post-polio, czyli zespół poporażenny, który może wystąpić nawet kilkadziesiąt lat po zachorowaniu.

Znaczna większość przypadków zachorowań na polio (9 na 10) to typ całkowicie bezobjawowy. Reszta (niespełna 10%) to sytuacje, w których może wystąpić:

  1. podniesienie się temperatury ciała, biegunka, bóle gardła, głowy, zmiany w układzie oddechowym (podobne jak w przypadku grypy) – symptomy te są charakterystyczne dla zakażenia poronnego i pojawiają się po kilku dniach od zarażenia;
  2. zmiany o charakterze neurologicznym – np. światłowstręt, sztywność w obrębie szyi, drgawki, zaburzenia świadomości (częste przy zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych);
  3. liczne porażenia mięśni – często jednostronne paraliże, niedowłady i zniekształcenia górnych i dolnych kończyn, jednak uszkodzenia tego typu są szczególnie groźne, jeśli dotyczą mięśni odpowiadających za proces oddychania (objawy typowe dla porażennej postaci choroby oraz post-polio).

Choroba Heinego Medina: leczenie

Choroba Heinego Medina jest schorzeniem niezwykle niebezpiecznym nie tylko dla ludzkiego zdrowia i sprawności, ale również życia. Z tego powodu wymaga leczenia, jednak nie obejmuje ono przyczyn, a jedynie polegać ma na zminimalizowaniu niekorzystnych objawów. Chory przebywa wówczas na terenie oddziału szpitalnego i zwykle jest odizolowany od innych pacjentów. Podaje się mu leki o działaniu przeciwbólowym oraz środki zmniejszające skurcze mięśniowe. Bardzo ważną rolę w terapii tego schorzenia odgrywają zabiegi rehabilitacyjne. Ich głównym zadaniem jest unikanie występowania sztywności w obrębie mięśni, które uległy porażeniom, a przez to zmniejszanie odczuwanych dolegliwości bólowych. Dzięki temu chory ma również szansę utrzymać większą sprawność ruchową. Bardzo istotny jest w tym czasie także wypoczynek i regeneracja sił pacjenta.

Oczywiście nie można zapominać, że ogromną rolę odgrywa profilaktyka. Obowiązkowe w naszym kraju szczepienie przeciw wirusowi polio obejmuje dzieci już od ukończenia trzeciego miesiąca życia. Ostatnia dawka podawana jest w wieku sześciu lat.

źródło zdjęcia: http://www.publicdomainfiles.com/show_file.php?id=13512672616289

Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o