Choroba peyroniego

Choroba peyroniego – przyczyny, symptomy i leczenie

Choroby męskie

Choroba Peyroniego to inaczej stwardnienie plastyczne prącia. Moment odkrycia tego schorzenia przypada na 1743 rok. Dziś dotyka ono zaledwie 1% męskiej populacji. Jego ofiarami są najczęściej panowie w średnim wieku, choć oczywiście zdarza się, że choroba Peyroniego pojawia się także u osób bardzo młodych.

Schorzenie polega na zwłóknieniu i stwardnieniu ciał jamistych prącia oraz na wytworzeniu się na nim blizn i zgrubień, co z kolei doprowadza do jego znacznego skrzywienia. Choć konkretne przyczyny choroby Peyroniego nie są znane, zwykle wiąże się je z wystąpieniem urazów, infekcji wirusowych bądź bakteryjnych, cukrzycy, dny moczanowej, reumatoidalnego zapalenia stawów, zmian o charakterze miażdżycowym, stanów zapalnych cewki moczowej lub chorób wenerycznych. Za jej pojawienie się może również odpowiadać przyjmowanie niektórych rodzajów leków, palenie papierosów lub po prostu czynnik genetyczny.

Choroba Peyroniego: objawy

Najważniejszym objawem choroby Peyroniego jest wspomniane wcześniej zakrzywienie lub wygięcie członka (w górę, dół, bok). Zmiany mogą dotyczyć również długości penisa – z biegiem czasu ulega on skracaniu. Tego rodzaju zniekształcenia skutkują bólem i problemami z erekcją oraz niekorzystnie wpływają na pożycie seksualne. Niektórzy pacjenci nie są wręcz w stanie odbywać stosunków płciowych. W najcięższych przypadkach dolegliwości bólowe występują nie tylko w czasie wzwodu penisa, ale już przy zwykłym dotyku. Pojawiające się na narządzie bliznowate zmiany często pozostają już do końca życia.

Choroba Peyroniego: diagnoza

Diagnozowanie choroby Peyroniego następuje po przeprowadzeniu z pacjentem wywiadu lekarskiego oraz wykonaniu badania fizykalnego i ultrasonograficznego. Sposób postępowania po rozpoznaniu schorzenia zależny jest od jego stadium. Niezbyt ciężkie postaci często cofają się i ustępują bez podejmowania jakiejkolwiek terapii. Taka sytuacja może dotyczyć nawet połowy pacjentów.

Choroba Peyroniego: leczenie

W innych przypadkach stosowane jest nieinwazyjne leczenie, polegające na zażywaniu środków farmakologicznych (m.in. witamina E, leki sterydowe i przeciwzapalne, kolchicyna). Często sprawdzają się również zastrzyki lub preparaty do użytku miejscowego, zawierające np. hydrokortyzon. Skuteczne mogą okazać się także niektóre z metod fizykoterapeutycznych. Chodzi tu m.in. o ultradźwięki czy okłady. W najcięższych sytuacjach, gdy żaden z wymienionych sposobów nie sprawdzi się, trzeba wykonać zabieg operacyjny, który z reguły polega na usunięciu zmian powstałych na członku i uzupełnieniu tego miejsca przeszczepioną skórą. W rzadszych przypadkach choroba Peyroniego wymaga wszczepienia implantu. Zabiegi zwykle przeprowadza się dopiero po mniej więcej roku od zaobserwowania pierwszych symptomów schorzenia lub gdy stan pacjenta uniemożliwia mu współżycie płciowe.

Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o